Na een mager jaar voor value-aandelen komt bij beleggers vaak dezelfde gedachte op: zou het volgend jaar nog slechter worden? En als value juist een topjaar heeft gedraaid, is de premie dan opgebrand? Het is een begrijpelijke reflex om in patronen te denken. Maar de cijfers laten iets anders zien.

Dimensional bracht de Amerikaanse value-premie van 1927 tot en met 2025 in kaart en zette elk jaar af tegen het rendement van het jaar daarop. De uitkomst is verrassend nuchter: of value nu een sterk of een zwak jaar achter de rug heeft, het gemiddelde rendement van het jaar erna ligt in beide gevallen rond de 3,7%. Het verleden van de premie voorspelt de toekomst ervan dus niet.

Wat is de value-premie eigenlijk?

De value-premie is het rendementsverschil tussen aandelen met een lage koers ten opzichte van hun boekwaarde (value) en aandelen met een hoge koers ten opzichte van hun boekwaarde (growth). De gedachte erachter is simpel: wie een aandeel relatief goedkoop koopt, mag op termijn een hoger verwacht rendement vragen. Een lagere prijs hoort bij een hoger verwacht rendement, en dat geldt in principe elke handelsdag.

Dat "verwacht" is wel het sleutelwoord. Een hoger verwacht rendement betekent niet dat value elk jaar wint. Sommige jaren is de premie fors positief, andere jaren juist negatief. Juist die grilligheid maakt dat beleggers in de verleiding komen om in en uit te stappen op basis van het laatste jaar.

De jaren gerangschikt van laag naar hoog

Om de vraag te beantwoorden rangschikte Dimensional alle jaren op de hoogte van hun value-premie, van het slechtste naar het beste jaar. Vervolgens werd per jaar gekeken naar het rendement van het jaar daarop. Zo ontstaan vier groepen, van de zwakste tot de sterkste jaren.

De groep met de zwakste value-jaren werd gevolgd door een gemiddelde premie van 3,80%. De groep met de sterkste jaren werd gevolgd door een gemiddelde premie van 3,61%. Beide getallen zijn positief en liggen dicht bij elkaar. Een dramatisch jaar was dus geen voorbode van verder verlies, en een uitschieter naar boven betekende geen leeggelopen ballon.

"Of value nu net het slechtste of het beste jaar achter de rug heeft, het rendement daarna is gemiddeld positief en vrijwel gelijk."

Waarom getimede in- en uitstap niet werkt

Wie na een slecht jaar uit value stapt, mist precies de jaren waarin de premie zich gemiddeld weer aandient. En wie na een sterk jaar denkt dat de buit binnen is, ontneemt zichzelf het rendement dat daarna nog volgt. De data geeft geen enkel handvat om te bepalen welk jaar een goed of slecht value-jaar wordt. Dat is geen tekortkoming van het onderzoek, maar de kern van de boodschap.

Het rendement van factoren komt in onregelmatige sprongen. Een belegger die consistent blootstelling houdt aan value, vangt die sprongen op wanneer ze zich voordoen. Wie eruit stapt, loopt het risico de beste jaren te missen.

Wat dit voor jou betekent

De les is niet dat value altijd wint, maar dat het tijdstip van die winst zich niet laat voorspellen. Het verleden van de premie zegt niets over haar nabije toekomst. Daarom is consistente blootstelling, gespreid en tegen lage kosten, een betrouwbaardere route naar het langetermijnrendement dan het proberen te timen van de markt.

Bij EBI Capital bouwen we portefeuilles op die principes: brede spreiding, lage kosten en een doordachte blootstelling aan bewezen factoren als value. Niet omdat we voorspellen wanneer de premie zich aandient, maar juist omdat we dat niet kunnen. Door geduldig je koers te houden, ben je er wel bij wanneer het zover is.

Conclusie: koers houden loont

Bijna een eeuw aan data wijst dezelfde kant op. Een zwak of sterk value-jaar voorspelt het rendement van het jaar erop niet. Gemiddeld is dat rendement in beide gevallen positief. Wie de verleiding weerstaat om in en uit te stappen, en consistent blootstelling houdt, geeft zichzelf de beste kans op het langetermijnrendement dat value historisch heeft geboden.